BMI jest wskaźnikiem masy ciała dla dorosłych. Nie może być stosowany u dzieci. Przyjęto, że wskaźnik mówi, czy nasza masa ciała jest prawidłowa. Wskaźnik bierze pod uwagę aktualną masę oraz wzrost do kwadratu, a wynik dzielenia mówi nam, czy ważymy za mało lub czy mamy prawidłowe parametry lub nadwagę czy otyłość. Niestety, do oceny zdrowia powinniśmy zapomnieć o BMI. Dlaczego?
W 2005 roku Uniwersytet Kalifornijski przeprowadził badanie, którego uczestnikami byli Amerykanie. Specjaliści stwierdzili, że większość osób uznanych na podstawie wskaźnika BMI jako otyłe były de facto…zdrowe. Poza tym zauważono, że 30% populacji z prawidłową masą ciała mają poważnych problemów zdrowotnych biorąc pod uwagę inne parametry oceniające ich stan fizyczny. Uznano, że BMI ma niewielką korelację z występowaniem nadciśnienia, cukrzycy lub nieprawidłowych wartości cukru i frakcji cholesterolu.
Wady wskaźnika BMI?
BMI nie rozpoznaje składu ciała (poziomu tkanki tłuszczowej i tkanki mięśniowej). 1kg tłuszczu zajmuje większą objętość w ciele, niż 1 kg mięśni. W rezultacie wielu umięśnionych sportowców, a także osób rekreacyjnie ćwiczących sporty siłowe, fitness czy nawet Twój trener personalny uznawany jest BEZPODSTAWNIE jako osoba otyła na podstawie BMI.
(foto: https://crossfitindustrious.com/whats-in-a-number/)
Przykładowo, bardzo aktywna osoba z 10% poziomem tkanki tłuszczowej i zauważalną znaczną masą mięśniową w porównaniu do osoby prowadzącej siedzący tryb życia z wysokim poziomem tkanki tłuszczowej może mieć identyczną wagę oraz identyczny wzrost. Obie osoby mogą być otyłe oceniając ich parametry na podstawie BMI. To samo tyczy się kobiet, które ściśle i NIEPOTRZEBNIE przywiązują wagę do swojej masy ciała. BMI dwóch kobiet może być identyczne, jednak kompozycja ciała zupełnie różna.
Drugim minusem BMI jest fakt, że nie rozpoznaje, w których miejscach umiejscowiona jest w istotnej ilości tkanka tłuszczowa. Jeśli ta okala nasze główne narządy (mówimy o otyłości brzusznej), wówczas jesteśmy bardziej narażeni na wystąpienie wielu cywilizacyjnych chorób. Nazwano go tłuszczem wisceralnym. Osoba z jego pokaźną ilością wciąż może mieć IDEALNE BMI lub nawet wskazywać na niedowagę. Z tego względu utworzono kolejny wskaźnik WHR mierzący stosunek obwodu talii do obwodu bioder. Jeśli wartość wynosi więcej, niż 0,85 u kobiet i więcej, niż 0,9 dla mężczyzn wówczas świadczy o tym, że mamy określony stopień otyłości oraz, że poziom tkanki tłuszczowej wisceralnej jest za wysoki.
Zauważmy również, że BMI będzie niemalże zawsze korzystne dla osób wysokich.
Czy należy zrezygnować ze wskaźnika BMI?
Osoby aktywne fizycznie w ogóle nie powinny brać go pod uwagę. Z kolei BMI może być użyteczne dla osób, które cierpią na zaburzenia odżywiania (anoreksja) i mają skrajnie niską wagę. Z reguły jednak indeks BMI jest problemem, a nie wyrocznią dla osoby, która chce mierzyć swój stan zdrowia. Warto pamiętać, że wyznacznikiem zdrowia nie jest nasza masa ciała i w każdym przypadku powinniśmy skupić się na zdrowym odżywianiu i aktywności fizycznej, a nie na wskaźnikach, które nie wnoszą nic do naszego życia, oprócz stresu i zamartwiania się cyferkami bez powodu.
Źródło:
https://www.nature.com/articles/ijo201617
Autorką tego artykułu jest Karolina Gołaś. Doradca żywieniowy, studentka dietetyki, szczególnie zainteresowana dietetyką sportową oraz kliniczną. Wyznaje holistyczne podejście do człowieka poprzez zdrowe odżywianie, sport, sen, odpoczynek i równowagę psychiczną w celi poprawy sprawności i kondycji, samopoczucia, leczenia chorób dietozależnych i dolegliwości.
Po godzinach miłośniczka treningu siłowego, biegania i wszelkiej aktywności ruchowej. Prowadzi bloga Analityka Dietetyczna, lubi mięso i dobrą kawę ;)